Museum voor natuurwetenschappen - Janlet-vleugel Na de ontdekking van de iguanodons in Bernissart in 1878 wordt het museum voor natuurwetenschappen ondergebracht in het klooster van het Leopoldspark.
Al snel wordt het gebouw te klein; daarop wordt de bouw van de zuidvleugel toegewezen aan architect Emile Janlet.
De vleugel wordt gebouwd tussen 1898 en 1905 en is opgedeeld in drie niveaus: ondergronds de laboratoria, op het gelijkvloers ruimtes voor de gewervelde dieren en op de eerste verdieping de ongewervelde dieren.
Als tijdgenoot van Victor Horta leeft Janlet in de invloedssfeer van de Art Nouveau. Hij integreerde zowel het museografische meubilair als de metaalstructuur in het archicturale ontwerp. Het nieuw ontwerp omvat de renovatie van het bestaande gebouw en de integratie van nieuwe, hedendaagse structuren. De renovatie omvat verder ook het nazicht van de vloeren en het dak volgens de geldende structuurnormen. De consolidatiewerken richten zich voornamelijk op de metaalstructuur. Om de omloop van bezoekers in het gebouw te verbeteren, werd een nieuwe toren met trappen en een
verbindingsloopbrug in het geheel geïntegreerd. De oude vitrines voor de iguanodons zijn vervangen door nieuwe glasstructuren om de grootste dinosaurusgalerij ter wereld tentoon te stellen.
 | 
