De formule van de bowstringbruggen is reeds lang bekend. Ze is in het bijzonder geschikt voor het overspannen van waterwegen of valleien d.m.v. één enkele overspanning die op steunpunten van dezelfde hoogte rust. Het principe van de ‘gespannen boog’ maakt een lichte behandeling mogelijk van het dek dat de ondergording van dit brugtype vormt. Voor waterwegen betekent dit met name dat er makkelijk aan de normen m.b.t. de doorvaartopening kan worden voldaan. Elke brug moet echter individueel worden bestudeerd overeenkomstig de specifieke vereisten, beperkingen en lasten die voor de bouwplaats gelden. De afgelopen twintig jaar heeft het bureau Greisch een reeks bruggen van dit type ontworpen voor het Albert-kanaal. Deze werden na de verbreding van het kanaal gebouwd in Haccourt (1983), Hermalle (1983), Marexhe (1985), Milsaucy (1987); er werd ook een brug ontworpen voor de overspanning van de Ourthe in Chanxhe, alsook een voor Eisch-sur-Alzette in het Groothertogdom Luxemburg en een voor het Nederlandse Maastricht.

Naargelang het geval en overeenkomstig de vereiste overspanning of de breedte van de wegen waarvan de brug het verlengde moet zijn, variëren de plaats van de bogen, de windverbanden die al of niet een visueel belangrijke rol spelen, het aantal en de verdeling van de kabels, waardoor elk van deze kunstwerken een eigen gezicht krijgt. Op basis van uiterst gedetailleerde studies is het bureau Greisch er ook in geslaagd de uitvoering van deze bruggen heel wat eenvoudiger te maken en slankere lijnen toe te laten. De verkorting van de arbeidstijd vereist voor de eigenlijke bouw werd mogelijk dankzij complexe, geavanceerde studies. Ze viel samen met de creatie van de mooi sobere lijnen waardoor deze kunstwerken een gevoel van lichtheid en perfecte rust uitstralen.